Over Wilma

Supertevreden scholieren en studenten

In de 30 jaar dat ik individuele coaching geef aan scholieren/studenten heb ik heel veel verhalen van mijn leerlingen en studenten gehoord.

Hoewel ze allemaal een ander verhaal vertelden, hebben ze vaak dezelfde gevoelens gemeen. Gevoelens van

  • eenzaamheid (“Ik ken niemand die dit ook heeft.”)
  • wanhoop (“Hoe kom ik hier uit? Hoe kom ik hier van af?”)
  • onbegrip (“Ze begrijpen me niet en ze luisteren niet naar me.”)

Het gevolg is vaak slechte cijfers, of juist het omgekeerde: hele hoge. Maar om jezelf te bewijzen dat je het allemaal wél aankunt, betaal je de prijs van voortdurende stress.

Allicht is het een open deur, maar velen blijven toch voor die open deur staan wachten.

Welke zaken spelen nu een rol?

De omgeving

  • scholen die je niet goed leren om te gaan met je enorme spanning voor een toets
  • scholen die je niet goed leren hoe précies je studie aan te pakken op een manier die bij joú past
  • scholen die vooringenomen zijn (“Je bent lui.”)

Soms zijn het ook gewoon je ouders die veel druk leggen op goede schoolprestaties.

Of je bent zelf je eigen stressor, omdat:

  • je met anderen vergelijkt waarbij je er zelf niet goed van af komt
  • je denkt dat het aan jou zelf ligt, terwijl het alleen maar gaat om een vaardigheid die je niet heb aangeleerd
  • je er niet met een mentor/slb'er over wilt praten.

Het gaat er vaak alleen maar om dat je een aantal vaardigheden aanleert, waardoor je gewoon weer goede cijfers haalt. Ik leg het je graag persoonlijk uit.

Dit zegt Wilma over zichzelf

Op de middelbare school had ik faalangst. Dat werd niet herkend, want in die tijd was daar nog geen diagnose voor.

Scholieren hadden alleen maar ‘de zenuwen’. Dat ik daardoor niet verder ben gaan studeren - ondanks mijn gymnasiumdiploma -, was voor het psychologisch testbureau waar mijn ouders mij in hun wanhoop naar toe hadden gestuurd, alleen maar een gebrek aan ‘doorzettingsvermogen’. Ik kon mentaal de universiteit niet aan en heb toen ‘maar’ een hbo-opleiding gevolgd. Later heb ik mij in leren te leren gespecialiseerd en door mijn eigen opleiding in NLP heb ik mijzelf van al die prestatieangsten afgeholpen, maar ik wist niet dat het een naam had: faalangst.

Toen vroeg Instituut de Leeuw voor Huiswerkbegeleiding in Amsterdam mij meer dan 25 jaar geleden of ik scholieren met faalangst wilde begeleiden. Faalangst? Daar had ik nooit van gehoord, maar ik heb me erin verdiept en kwam tot de schokkende conclusie dat ik daar zelf aan had geleden. Daarom kon ik natuurlijk mijn scholieren en later studenten extra goed en supergemotiveerd helpen. Ik heb voor het Instituut een lesprogramma opgesteld over faalangst en examenvrees, dat zeer succesvol is.
Uiteindelijk heb ik toch nog een Masterdiploma in Onderwijskunde behaald. Op mijn 61ste.

Dus ja, met mijn jarenlange ervaring in het verminderen van faalangst en leren te leren kan ik je goed begeleiden.